Konusu : " Doğru veya yanlış, cennet veya cehennem, iyi veya kötü, bu ülke, bizim ülkemiz. "

Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?.

_____________________________________________________________________________________________
Yazar rumuzu:tedbir93
Eser sıra no:100222.06


BİR PAZAR SABAHI…

Çetin kış yağmurlarının hemen ardından yeryüzüne o tatlı tebessümünü gösteren güneş ile birlikte rengarenk gökkuşağı bir kemer gibi yerküreyi sarmalamakta adeta.Her biri ayrı düşünce ve hevesleriyle ancak kalplerindeki ortak yaşama aşkıyla gökyüzünde kanat çırpan martıları seyrediyorum.. Birbirleriyle o kadar uyum içinde uçuşuyorlar ki,bir yandan hiç olmadığım kadar suratımdaki masum gülücük ile imrenerek izlerken bir yandan da sol elimdeki bir fincan Türk kahvesini yudumluyorum…

Düşünüyorum…Yurdumun insanı aklıma geldi birden dalıp gitmişken kestane rengi ahşap pencerenin önünde.Hayatı o daldan bu dala uçmakla geçip kendine yem arayan bir kuş sürüsü bile bir bütün olup hep birlikte kanat çırparken kaderlerine,yurdumun insanı ne anlar kendi düşüncelerini bütün beyinlere yerleştirme isteğinden bir türlü anlamış değilim.Oysa önemli olan uğruna bir kayayı tozduman edebileceğimiz,değil denizleri,okyanusları ortadan ikiye ayırabileceğimiz vatan değil mi? Hep kendime bunu soruyorum bu kavga neden? Bu kadar mı yoksun bir milletin torunuyum derken gözüm aşağı sokaktaki Bakkal Ahmet Efendi’nin dükkanının hemen önünde duran bir bisikletliye ilişti.Adam;bisikletin arka sepetine bir torbayı birkaç metre ip yardımıyla bağlamışsada torba bir oyana bir buyana hareket etmekteydi.Adam bisikletine biniyor,bir metre gidiyor ve torba düşüyor,tekrar bisikletine biniyor birkaç metre gidiyor ve düşüyor.Acımsamışcasına seyrediyordum ki adamcağızı;birden birisi yetişti adamın yardımına…Konuşmaları duyulmasada yüzlerinde bulunan tebessümlerden bir şeyler anlamaya çalışıyordum.Yardıma yetişen adam bisikletteki yükün bir bölümünü sırtına yüklendi ve adamla birlikte yürümeye başladı simasında ki yardımsever tebessümü ile..Kendimden utandığımı hissettim o an. Oysa ne kadarda yardımsever bir toplumun torunuymuşum.Zaten böyle bir vatana da böylesi yakışır sanırım.Birden gözümü güneş aldı ve yüzümü odanın içerisine doğru çevirdim.En sevdiğim renklerden bordo ile boyanmış odamın karşı duvarında asılı olan harita gözüme ilişti..Tarihi anımsadım..Ben değil miyim ki tarihte bir destan yaratan İmparatorluğun torunu?Ben değil miyim ki yedi cihana hükmetmiş bir devletin evladı? Ben değil miyim ki hoşgörülüğü ile tanınan bir milletin oğlu?Evet benim!Bu ülke benim ülkem…ister çetin kış aylarının sembolü haline gelen kâr tüm yurdumu kaplasın,ister tenime ayrı ayrı darbelerle çarpan yağmur damlaları her tarafı suyla kapatsın.İster toprak ateş olsun,ister gökyüzü karanlık..Daha hayatımın pınarı 17 yaşıma girecekken sahip olduğum bir şey var.Oda sadece benim olduğunu hissettiğim kalbim.Yüreğimin bahçelerinde yeşeren kırmızı güllerin yapraklarında 5 harf kazınmış bir halde.okuması kısa anlamı uzun… “Vatan” diyorum ağzımdan çıktığı gibi,tabi anlatamıyorum ne kadar istesemde..İşte sahip olduğum tek şey olan yüreğimde yeşeren ve asla solmayan tek bitkidir vatan..İşte önemli olan bu ve benimle birlikte aynı kanıda olan birçok genç…Hani diyor ya büyüklerim bu ülke size emanet…Sanırım en kısa cevap bu olması lazım bizde emanete hıyanet olmaz!Gökkuşağından bir tutam kırmızı kopartıp,saf ve temizliğiyle bildiğim yüreğimden aldığım beyazla ay yıldız çiziyorum üzerine hayallerimde..

Gelecek çoktan geçmiş demek yerine gelecek bir gün gelecek demek istiyorum gençlik hayallerime..Sanırım bir kanıya vardım ve vatana duyulan sevginin sadece dilden çıkan birkaç cümleden ibaret değil cehalet diye tabir edilen karanlıkları kalem ile yenmekten başka bir çaresi olmadığını anladım..Eğer ben okuyup da geçemezsem vatanımın başına kim geçecek canımdan çok sevdiğim vatanımın başına?Unutulmamalı ki hiçbir devlet doğuştan bir güce sahip değildir.Ülkeyi daha iyi duruma getirmek ve Atatürk’ün izinden gitmek sadece bizim elimizde.Kör gözümün baharlarına sakladım ben içimdeki aşkı..Atatürk gerçektende boş yere söylememiş:Türk,öğün,çalış,güven!


önceki eser / sonraki eser