Konusu : " Doğru veya yanlış, cennet veya cehennem, iyi veya kötü, bu ülke, bizim ülkemiz. "

Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?.

_____________________________________________________________________________________________
Yazar rumuzu:robot10
Eser sıra no:100222.12


ZITLIKLARIN SAHİPLENİLDİĞİ YER

Sahiplenmek bambaşka bir duygu, her şeyiyle kabul etmek, benimsemek… Bir şeye “benim” diyorsan onu tüm benliğinle, her olumlu ve olumsuz yönüyle kabul etmelisin… Özellikle de bu bahsedilen, ülkense…

Bayramlar, seyranlar, kutlamalar, şenlikler… Bayrak çekilmiş göklere, herkes bir ağızdan mutluluğu fısıldıyor kuşlara, uçsunlar da paylaşsınlar bu mutluluğu gittikleri her noktada diye. Birkaç kişi geçmiş ortaya oynuyor, sevincin dansı olmalı. Bir şenlik havasıdır gidiyor…

Ertesi gün oluyor, şenlik bitmiş, herkes gitmiş. Haberlerde yolsuzluk manşetleri boy gösteriyor, yine elli şehit vermişiz, elini yüzünü karaya bulayan düşmüş sokaklara, her yeri alev alıyor… Bu hafta beşinci soygun yapılmış bu sabah, alışıldı artık, kabullendik bunları. Kaçıncı bebek bu hafta kaçırılan, kaçıncı orman yangını bu, bu yaz çıkan? Millet iyice bencil olmuş, tek dünyası kendi olmuş, ne umurundayım ben, ne de sen!

Yaşamak güzel şey benim ülkemde, deniz var, güneş var, her türlü sebze, meyve var, yeşilliği derseniz dillere destan… Gezilecek, her yeni gün öğrenilerek taptaze bilgiler, yerler var… Kış olunca hep birlikte kayak yapmaya gideriz; yaz olunca pikniğe, denize. Ne de güzel olur ormanda doğayı dinlemek o sıcacık yaz gününde… Bir de gazete okuruz seninle, ne kadar çaresiz olduğumuzun köşe yazılarını, töre cinayetlerini, cehenneme dönmüş eğitim sistemini, savaşmaktan, dik durmaya çalışmaktan yorulmuş, pes etmek üzere olan insanları okuruz seninle… Olur, da halimize ağlarız hıçkırıklarla, sahiplenemediğimiz benliğimize, ülkemize…

Aslında kabullenmek bu kadar zor olmasa gerek, ülkemiz için çalışacak, başaracak, birlikte olacak ve bir şeyler yapacak olanların yalnızca bizler olduğunu. Gözlerimizi açmak bu kadar da yorucu olmasa gerek! Bu vatan bizim! Yalnızca bizim! İstersen iyi yönlerini gör yalnızca, cennet yap gözünde, istersen de kötü yönlerini gör, bir cehenneme çevir… Bu vatan cennetiyle de cehennemiyle de bize ait, tüm iyi ve kötü yönleriyle sahiplenmemiz gereken “bizim” dememiz gereken vatan… Yeri geldiğinde cennet, yeri geldiğinde cehennem, fakat bizim cennetimiz ve bizim cehennemimiz…


önceki eser / sonraki eser