Konusu : " Doğru veya yanlış, cennet veya cehennem, iyi veya kötü, bu ülke, bizim ülkemiz. "

Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?.

_____________________________________________________________________________________________
Yazar rumuzu:pan39
Eser sıra no:100222.15


ARAFIM

Kimisi için yaşanılası bir yerdir, kimisi için katlanılamaz. Kimi yurt dışından gelir, çok beğenir bu memleketi, kimi vatandaşıdır, kurtulmak ister. Ama vardır parası ama yoktur, olan kaçar kurtulur olmayan kalır kahrını çeker. Kimisi çok sever, vatan aşkından dağlara çıkar, haykırır, vatanını korur; ama silahla, ama kalemle, ama haykırış; ama yakarışla; ama hizmetle. Bugün Türkiye’miz, sevenleriyle ayaktadır, cenneti ve cehennemi içinde, usta ozan Nazım Hikmet!in de dediği gibi.

“Dörtnala gelip Uzak Asya'dan

Akdeniz’e bir kısrak başı gibi uzanan bu memleket bizim

Bilekler kan içi içinde dişler kenetli, ayaklar çıplak

Ve ipek bir halıya benzeyen toprak,

Bu cennet bu cehennem bizim.”

Evet bir cehennemdir Türkiye’m! Dalkavuğuyla, bitmeyen devlet işleriyle, paragöz, rüşvetçi memuruyla, kolaycı halkıyla, “alışmış” halkıyla bir cehennemdir! Cehennemdir; çünkü benim memleketim, bütün askerlerini, bütün usta kalemlerini, çıplak ayaklı gençlerini bizzat kendisi öldürüp gömmüştür toprağa. Emekleyen gençliğin ayakları kesilmiştir. Doğru sözü susturmaktadır benim memleketim! Yenilikçidir her türlü düzenbazlık konusunda, çağa gayet güzel ayak uydurmaktadır! İçten içe dağılmıştır benim memleketim, paylaşamaz kimse, benim senin, onun diye. İşte benim memleketimin güzel insanları her gün, bu soysuzlarla uğraşmaktadır…

Bugün, milyonlarca işsizi ve fakiriyle, ağzı açlıktan kokan bir adamdır benim memleketim! Soyulmuştur uyanık, fırsatçı açgözlüleri tarafından. Dımdızlak bırakılmış, boynu eğik bir fidan gibidir bazen, bazen açgözlülerin ensesinde ulu bir çınar; ama o kadar işte… Daha ilerisi olamamıştır henüz bu hırsızları için. Daha ürkütücü değil… Her gün, her sabah uyandığında bu memleket, akşama kadar tekrar uğraşır onlarla, kalıcı değildir korkutmanın etkileri ve ne acıdır ki, bu kadar yıkan, dağıtan, yine bizim içimizde yaşayan casuslar yapmaktadır bütün bunları. Benim memleketim, esas kazığını, diğer herkesten önce kendi halkından yemiştir… Bu halk her sabah uyandığında, biraz daha aşağı indirmektedir benim şanlı bayrağımı! Bugün, utancından, al aldır benim bayrağımın yanakları!

Benim Türkiye’min cennete benzer tarafları da vardır elbette! Coşkulu halkıyla, namusuyla çalışanlarıyla, uğrunda ölenleriyle, atalarıyla, Atatürkçüleriyle, milliyetçileriyle, laikçileriyle, hala göğü inletebilen bir şimşektir benim memleketim. Her sabah bıkmadan doğruları yazan yazarlarıyla, onun her bir parçasına aşık şairleriyle, yorulmak nedir bilmeyen asker evlatlarıyla, her gün yeniden uçup, en tepeye yükselen bir kuş gibidir benim memleketim! Her sabah uyandığımızda, bu memleketin cehennemiyle savaş veren halk, işte bu tarafa aittir. Yolsuzluklara direnen işçileriyle, halkım için daha ne yapabilirim diyen gerçek sanatçılarıyla, bayrağımızı her gün daha yükseğe taşıyabilmek umuduyla çalışan gençlerimizle, mutludur benim memleketim. Bugün sevincinden, şerefinden al aldır benim bayrağımın yanakları!

Belki cennetiyle cehennemi her sözümde çelişmektedir; ama bilmezsiniz, aslında Araftır benim memleketim. Cenneti ve cehennemiyle çatışmaktan bitap düşmüş, yorgun, çaresiz bir çocuk gibidir benim canım Türkiye’m.


önceki eser / sonraki eser