Konusu : " Doğru veya yanlış, cennet veya cehennem, iyi veya kötü, bu ülke, bizim ülkemiz. "

Bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?.

_____________________________________________________________________________________________
Yazar rumuzu : kanatsız kelebek28
Eser sıra no : 100105.01

Hani Bizim Ülkemiz Olan...

Doğru mu yanlış mı bunlar...Cennette miyiz yoksa cehennemde mi ölmeden? Bize öğrettikleri gibi mi iyi, kötü? Bu ülke nerde, hani bizim ülkemiz olan...

İyi, güzel olanı seçenler mi kazanır? Şimdilerde '' Kötü olan kazanır '' der, kime sorsan. Bir gün gelecek.'' Kötü ol oğlum, vur ensesine al kızım '' mı denilecek? Yakın geliyor sanki. Kulağımız aşina şimdiden. Kabul etmesi güç. Geriye mi dönüyor yoksa her şey. Savaşlar, açlık, sefalet...

Bunları atlatırken insanlığımızı mı kaybettik? Onları atlattık yerine geldi kafası bedeninden ayrı genç kızlar, bir bebek için hakkında sekiz yıl hapis istenen küçükler. Üst üste kilitli kapılar içindeyiz.Yaşamak demiyorum ben buna.İnsan insandan korkar oldu.Sokakta gülen yüzlü insanlar yok.Teyzelerime, amcalarıma daha çok değer verir oldum. Gözlerindeki inci tanelerini bulamıyorum sokaklarda.

Değer vermek nedir unutmuşken o kadar insan...

Sabaha uyanıyoruz.İnsanlık uykuda, dünde uyuyordu, ondan önce de...

Ben istesem de dikiş tutturamıyorum. Al senin olsun bebek...''Bende bir tane daha var'', diyen küçük kız misali bakıyorum hayata. Öyle olsa hayat. Çalar mıydu küçücük eller, titreye titreye...
Burası ne cennet, ne cehennem. Sen seç... Kendini nasıl seçersen öyle olacak hayat.Aynada ne görüyorsan, gördüklerin de o aslında. İki taneyse sende. İkisi senin değil. Başkasının diğeri. Hep bana dersen,elinde yok hiçbir şey demektir.İkisi de senin değil. Bakarsın kalmamış hiçbiri...

Paylaşmanı öğretirken annen, çalmayı mı öğrendin? '' Sahip çık'' denildikçe değerlerine, kaç pula sattın benliğini. Ruhlar salına salına geziyor. Ruhsuz bedenler olmuşuz hepimiz. İyilik aslında soyut değil. Bir el uzat hadi. Çok mu zor hayat. Bu kadar zor yapmaya ne luzüm var. Bir saygı bir tebessüm...

Kırıp döktüğün taşlar, bombaladığın, acımadan yaktığın yerlerin üstünde kini olur.Tarihini bilmeden dokunma.Dokunamadı onlara yabancı eller.Sen kırdın,döktün,yaktın.Deden huzurlu mu sence mezarında...

Söyle ne uğruna öldü Serap? Yıl sonuna elbise almış, baloya katılacakmış. Onun hayallerini neyle yaktın? Sen otobüsü değil Serap' ın hayallerini yaktın.

Tarihin bedduası, Serap' ın yanan hayalleri, çalınmış bir bebek, parça parça bir beden...
Bu muydu Türkiye?

Nerede benim karıncayı inciltmez, bir olmayı bilen, ekmeğini paylaşmadan yiyemeyen, kilitsiz kapılı ülkem.Kır artık kilitleri.Çık bir kapı önüne...Komşuna ne olmuş bak.

Ezanlar duyuluyorsa dört bir yanından,güneş doğuyorsa usulca çiğ düşmüş sokaklarıma,horozlar uyandırıyorsa sabahları. Bayramda Fatma teyzen, Ahmet amcan bekliyorsa gözü yolda. Bekler gelecek geçmişin hakkını vermeni.

Kır kilitleri, çık kapının önüne... bir bak. Sor sonra bu ülke nerde?

Hani bizim ülkemiz olan...